Hoe zit het met jouw Potato?

Posted on

Ken je het spelletje van vroeger nog waarbij je een aardappel versiert met armpjes, voetjes, neuzen, ogen en hoedjes? Totdat er een grappig, gek of lief mannetje ontstaat?

Ik zie deze aardappel symbool voor onze eigen kern en eigenwaarde. De armpjes, voetjes, neuzen, ogen en hoedjes zijn de attributen als symbool voor alle zaken die je in je werk en leven doet. Die je concreet vormgeeft in woorden, daden, houding en gedrag. Zie je het ook voor je?

We creëren onze eigen opsmuk met attributen om onze aardappel te versieren, te verrijken, mooier te maken maar soms ook om de aardappel te verbloemen of de aardappel te veel op andere Potato’s te laten lijken.

Om zoveel mogelijk het leven te leiden wat voor jou de moeite waard is, waarvan je glimmende ogen krijgt en voelt dat het voor je klopt, is het nodig dat je jouw aardappel kent en voor zijn uniekheid en eigenwaarde gaat staan. Dat je Potato op zelfontdekkingstocht gaat om het allerbeste te gedijen. Je eigen Potato is goud waard en dient gevonden, gevoeld en erkent te worden zodat hij blijft ‘shinen’.

Ben je eigen potato! Dan passen de armpjes, voetjes, neuzen, ogen en hoedjes die je concreet in de wereld zet nog beter.

“Laat je eigenwaarde niet bepalen door anderen want dan wordt het anderenwaarde”.

Note: tegenwoordig heeft het spelletje een plastic potato. Ik kom uit de tijd van het spelletje met een echte potato 😊.